17, 18, 19

17, 18, 19

[Η] παρούσα Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αποτελεί το κοινό ιδανικό στο οποίο πρέπει να κατατείνουν όλοι οι λαοί και όλα τα έθνη, έτσι ώστε κάθε άτομο και κάθε όργανο της κοινωνίας, με τη Διακήρυξη αυτή διαρκώς στη σκέψη, να καταβάλλει, με τη διδασκαλία και την παιδεία, κάθε προσπάθεια για να αναπτυχθεί ο σεβασμός των δικαιωμάτων και των ελευθεριών αυτών, και να εξασφαλιστεί προοδευτικά, με εσωτερικά και διεθνή μέσα, η παγκόσμια και αποτελεσματική εφαρμογή τους, τόσο ανάμεσα στους λαούς των ίδιων των κρατών μελών όσο και ανάμεσα στους πληθυσμούς χωρών που βρίσκονται στη δικαιοδοσία τους.

Άρθρο 17

1. Κάθε άτομο, μόνο του ή με άλλους μαζί, έχει το δικαίωμα της ιδιοκτησίας.
2. Κανείς δεν μπορεί να στερηθεί αυθαίρετα την ιδιοκτησία του.

Άρθρο 18

Κάθε άτομο έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας. Στο δικαίωμα αυτό περιλαμβάνεται η ελευθερία για την αλλαγή της θρησκείας ή πεποιθήσεων, όπως και η ελευθερία να εκδηλώνει κανείς τη θρησκεία του ή τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, μόνος ή μαζί με άλλους, δημόσια ή ιδιωτικά, με τη διδασκαλία, την άσκηση, τη λατρεία και με την τέλεση θρησκευτικών τελετών.

Άρθρο 19

Καθένας έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης, που σημαίνει το δικαίωμα να μην υφίσταται δυσμενείς συνέπειες για τις γνώμες του, και το δικαίωμα να αναζητεί, να παίρνει και να διαδίδει πληροφορίες και ιδέες, με οποιοδήποτε μέσο έκφρασης, και από όλο τον κόσμο.

Νοw what’s so complicated about it?!

Με απλά λόγια και παραδείγματα. H πολιτεία και η κοινωνία οφείλουν να προστατεύουν (ή να καταβάλλουν προσπάθεια τουλάχιστον) το δικαίωμα του κάθε ατόμου στην ιδιοκτησία (συμπεριλαμβανομένων των βιβλίων –dead tree- ή e-books, peu importe), το δικαίωμα του κάθε ατόμου να θεωρεί ιερό ό,τι γουστάρει σήμερα ακόμα κι αν αύριο γουστάρει κάτι διαφορετικό (από το δέντρο πχ της αυλής του μέχρι τo μενταγιόν με την Παναγίτσα και από το Κοράνι μέχρι τα άπαντα του Richard Dawkins) και τέλος το δικαίωμα του καθενός να λέει τη γνώμη του (ακόμα κι αν αυτή σοκάρει κάποιους ή είναι απλώς μπαρούφα –εδώ κολλάει πχ ο Kurt Westergaard ή ο Πάσχος Μανδραβέλης).

Σε κάθε περίπτωση όμως αν εκεί όπου ζούμε, η κοινωνία και οι θεσμοί της δημοκρατίας, ιδιαιτέρως μιας δυτικής και δήθεν ώριμης δημοκρατίας, δεν σέβονται αυτά τα δικαιώματα ή κάποιο από τα υπόλοιπα εικοσιεφτά απογοητεύομαι όταν η δημόσια αντίδραση οποιουδήποτε στοιχειωδώς ευφυούς πολίτη είναι “σκασίλα μας”! Eι μη τι άλλο ça fait pas classe.

Comments are closed.

%d bloggers like this: